OV647 - Toen U bad

strofe 1

Toen U bad werd brood vermeerderd,
toen U sprak, de storm gesust
met een blik gaf U bewogen
aan de hopelozen rust.

Door uw hand genas U duizenden
en uw roep versloeg de dood
Door uw woord vluchtten demonen,
met een zegen brak U brood.

refrein

Liefde, tastbaar, God zo nabij,
vul mijn hart en spreek door mij:
al wat ik doe komt U toe.

strofe 2

Als een lam zou U niet klagen
toen U stil de kruisweg liep,
zo vernederd en geslagen
door de hand van die U schiep.

Toen de hel was losgebroken
leek de nederlaag nabij,
maar U riep: 'Vader, vergeef hen'
zo droeg U de straf voor mij.

strofe 3

Ik wil geven aan de armen,
voor de waarheid wil ik staan.
steeds bereid mijn kruis te dragen
en de wereld in te gaan

En ik bid: vul zo mijn leven
met uw Vrede, Geest en vuur,
dat ik U mijn dank zal geven,
zelfs nog in mijn laatste uur.